Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies).

STRONA DOMOWA > Mandala Charakterów > Kwadrat 1 > Wilgotne Powietrze > Stan pewności siebie

Stan pewności siebie Wilgotnego Powietrza

Data utworzenia: 19:03, 07-12-2013

Stan pewności siebie Wilgotnego Powietrza

Mandala charakterów - stan pewności siebie Wilgotnego Powietrza, wersja 1.10

Kiedy Wilgotne Powietrze znajduje się w swoim stanie pewności siebie, to najczęściej przenosi się w miejsce na naszej mandali charakterów, gdzie znajduje się Chłodna Woda.

Wilgotne Powietrze więc przenosi się z wilgotnego powietrza do chłodnej wody.

Co to właściwie znaczy?

Jedną z bardzo charakterystycznych z cech Chłodnej Wody, która chyba najbardziej rzuca się oczy, jest to, co wyraża angielskie słowo „cool”, które jest czasami używane w sloganach i spotach reklamowych. Słowo to używane jest też w mowie potocznej. W ciągu ostatnich kilku lat było ono nawet bardzo modne i często używane, szczególnie przez młodsze pokolenie.

Słowo to jest bardzo ciekawe. Ogólnie mówiąc, oznacza ono – chłód.

Jednak oprócz tego słowo to wiąże się z wieloma znaczeniami, a wśród nich można wyróżnić takie dwa obszary, mówiące, że „cool”:

  • oznacza coś, co jest świeże, orzeźwiające, przewiewne, chłodne, zimne..., oraz
  • coś, co jest fajne, spoko, git...

Chłodna Woda więc w pozytywnym znaczeniu to – że tak powiem – fajna chłodna i orzeźwiająca świeżość.

Oprócz tego Chłodną Wodę można też postrzegać w mniej pozytywnym świetle, jako coś, co: oziębia, ochładza, schładza, wychładza, studzi…, czy też coś, co jest: chłodne, zimne, flegmatyczne, obliczone, wyrachowane, nieczułe itp.

Poza tym Chłodna Woda ma jeszcze wiele innych symbolicznych i przenośnych znaczeń, które opisuję w rozdziale poświęconym typowi charakteru Chłodna Woda.

Wróćmy zatem do Wilgotnego Powietrza i spróbujmy się zastanowić, w jaki sposób oddziałuje na niego Chłodna Woda? Jak powiedziałem przed chwilą, Wilgotne Powietrze jest najczęściej pod „wpływem” Chłodnej Wody wtedy, gdy jest ono w stanie pewności siebie.

W poprzednim podrozdziale poświęconym stanowi świadomości Wilgotnego Powietrza mówiliśmy, zarówno w sensie dosłownym, jak i przenośnym, o specyficznej wilgotnej atmosferze, jaką Wilgotne Powietrze wokół siebie stwarza. Ta wilgotna atmosfera jest jednak typowa dla Wilgotnego Powietrza, kiedy przebywa ono w swoim stanie świadomości. Kiedy jednak przenosi się ono do swojego stanu pewności siebie, to najczęściej atmosfera wokół niego zmienia się z wilgotnego powietrza na chłodną i orzeźwiającą wodę.

Prosto rzecz ujmując to chłodna woda, to jest to coś bardziej konkretnego niż wilgotne powietrze. Dzięki temu typ charakteru Wilgotne Powietrze w swoim stanie pewności siebie staje się niejako bardziej wyrazisty.

Symbolicznie możemy też opisać proces przechodzenia typu charakteru Wilgotne Powietrze do Chłodnej Wody w ten sposób, że Wilgotne Powietrze „wchłania” i „nasyca się” w tak dużym stopniu chłodną wodą, że najpierw staje się bardzo wilgotnym Chłodnym Powietrzem. A potem, kiedy wilgoci w powietrzu wciąż przybywa, skrapla się i staje się Chłodną Wodą. To przemiana sprawia, że Wilgotne Powietrze jako typ charakteru staje się pewniejszy, czyli bardziej stabilny, konkretny, określony, wyraźny, bardziej rzucający się oczy, bardziej widoczny, dokładniejszy, bardziej zarysowany, dobitniejszy, dosadniejszy, bardziej oczywisty, bardziej klarowny, bardziej ewidentny itp.

W psychologicznym sensie można też powiedzieć, że Wilgotne Powietrze staje się bardziej zindywidualizowane i bardziej introwertyczne. To znaczy, że Wilgotne Powietrze jest indywidualistą i introwertykiem również w swoim stanie świadomości, który był omawiany w poprzednim rozdziale. A w stanie pewności siebie cechy te jeszcze bardziej się pogłębiają i Wilgotne Powietrze wówczas staje się wielkim indywidualistą i jest bardzo introwertyczne. I objawia się to między innymi tym, że swoim zachowaniem potrafi wtedy sprawić, że staje się ono bardziej zauważalne wśród ludzi i bardziej zwracające na siebie uwagę.

W symbolicznym sensie można jeszcze to ująć tak, że jest spora różnica pomiędzy wodą a powietrzem. Powietrze jest przezroczyste, niezbyt gęste i nie za bardzo rzuca się oczy w oczy. Co prawda Wilgotne Powietrze jest bardziej zauważalne i odczuwalne od typowego Powietrza przy dobrej pogodzie, które wtedy właściwie wcale nie rzuca się oczy i nie jest odczuwalne. Wilgotne Powietrze zaś jest zauważalne lub odczuwalne, np. wtedy, kiedy, kiedy występuje w postaci mgły lub deszczu. Jednak nawet Wilgotne Powietrze nie jest tak widoczne i odczuwalne jak Woda oraz nie przyciąga tyle uwagi co ona.

Woda ogólnie mówiąc, jest płynna, czyli między innymi może płynąć, wpływać i wypływać oraz być spokojna lub wzburzona. Cechy, jakie ma woda, można odnieść również do psychiki.

Wilgotne Powietrze więc, kiedy znajdzie się w stanie pewności siebie, staje się bardziej płynne. Przestaje być Powietrzem nasiąkniętym Wilgocią. Ludzie z jego najbliższego otoczenia mogą więc odetchnąć na jakiś czas od jego wilgotnej atmosfery, gdyż ono przeistacza się w orzeźwiającą wodę. Wtenczas ludzie przebywający z nim mogą poczuć się tak, jakby znajdowali się przy jakiejś wodzie, np. przy strumieniu, gdzie płynie czysta, zimna i świeża woda. W pobliżu takiego strumienia, aż się chce wciągnąć głębiej do płuc świeże i czyste powietrze, żeby odczuć przyjemny chłód. Można też się zrelaksować wsłuchując w szmer płynącego strumienia oraz dawać się pochłonąć niezwykłej i oczarowującej atmosferze takiego miejsca.

Wilgotne Powietrze w stanie pewności siebie jest więc bardziej orzeźwiające, czyli bardziej świeże, rześkie, bystre i błyskotliwe. Kiedy zaś jest bardziej rześkie i błyskotliwe staje się bardziej spontaniczne i skore do jakiegoś twórczego działania. Jest wtedy w stanie lepiej radzić sobie z różnymi sprawami. Potrafi z dużym zaangażowaniem zagłębiać się różne problemy i odnajdywać ich rozwiązania. Cechuje się wtedy też bystrością i przenikliwością umysłu.

W sumie więc w psychice Wilgotnego Powietrza tworzą się bardzo dobre warunki do zajmowania się z dużym powodzeniem swoimi sprawami. Wówczas także będzie mu łatwiej podnosić swoje umiejętności w dziedzinach, którymi się interesuje i w których się specjalizuje.

Cechy, jakie Wilgotne Powietrze posiada w stanie pewności siebie, są świetne do tego, żeby dopracowywać kunszt w robieniu czegoś. Cechy te sprawiają również, że odczuwa ono pasję do tego, co robi. Dzięki temu rzadko się nudzi lub nudzi się w dużo mniejszym stopniu niż wiele innych typów charakteru. Dlatego też można odnieść wrażenie, obserwując ten typ, że z takimi cechami charakteru to właściwie nie jest żadną sztuką stawać się perfekcjonistą. Wygląda to tak, jakby nie było w tym nic dziwnego, że Wilgotne Powietrze staje się w czymś bardzo wyspecjalizowane. Dlatego może nie potrafi się ono nadziwić temu, że inni nie są w stanie osiągać perfekcji w tak naturalny i swobodny sposób jak ono. I jeszcze w związku z tym w wielu sytuacjach ciężko jest mu pojąć, że innym z trudem przychodzi naśladowanie go. Niełatwo przychodzi mu również odkrycie, że to, co dla niego jest oczywiste i klarowne, dla innych takie nie jest. Jednakże niezależnie od tego, czy udaje mu się zrozumieć innych, czy nie, posiada ono takie cechy, które pomagają mu dążyć do perfekcji i jest to jego mocna strona oraz jego naturalna predyspozycja.

Dzięki tym cechom będzie mu też łatwiej wywierać wpływ na swoje otoczenie. W stanie pewności siebie wpływ ten będzie znacznie większy niż w opisywanym poprzednio stanie świadomości, co przełoży się na to, że będzie mu łatwiej przyciągać uwagę innych na swoją osobę i na to, co robi. Wówczas często udaje mu się rzeczywiście oczarowywać innych swoimi umiejętnościami i to niezależnie od tego, czy będą to umiejętności manualne, czy intelektualne. Dzięki temu również udaje mu się łatwiej zabłysnąć w towarzystwie. W stanie pewności siebie Wilgotne Powietrze będzie więc bardziej ujmujące, ciekawsze i bardziej czarujące.

W tym stanie potrafi ono również rozwinąć jeszcze bardziej swoje umiejętności w krytykowaniu innych. Krytyka ta będzie także bardziej chętnie przez innych przyjmowana niż w jego stanie świadomości. Będzie tak między innymi dzięki temu, że Wilgotne Powietrze jest wtedy bardziej fascynujące, urzekające, ujmujące i przekonujące. Wilgotne Powietrze będzie też przy tym bardzo bystre, więc często zdarza się, że mało komu udaje się wtedy dotrzymać mu kroku w krytykowaniu. Poza tym będzie mu łatwiej bronić się przed krytyką innych i kontrować ją różnymi celnymi ripostami.

Dzięki tym jego zdolnościom można odnieść wrażenie, że jest to super materiał na polityka. Jeśli jeszcze do tego dołożymy jego dążenie do perfekcji, to często trudno mu będzie cokolwiek zarzucić. A jeśli nawet ktoś będzie mu coś zarzucał, to Wilgotne Powietrze będzie w stanie bronić się i zręcznie wyciągać różne rzeczy, które będzie można temu komuś zarzucić. Jeśli przy tym będzie miał jeszcze ujmujący sposób bycia, to zdecydowana większość ludzi będzie skora wierzyć we wszystko, co powie.

Faktycznie więc Wilgotne Powietrze w stanie pewności siebie ma wiele cech, dzięki którym będzie mu łatwo wpływać na ludzi. Wskutek tego może być faktycznie dobrym i porywającym politykiem lub jakąś wpływową osobą, która sprawia wrażenie solidnej i godnej zaufania.

Jednak cały czas nikt nie jest w stanie przebywać tylko w swoim stanie pewności siebie. Zresztą byłoby to na dłuższą metę bardzo szkodliwe dla całości psychiki. Nasze Wilgotne Powietrze więc, tak jak wszystkie typy charakteru, z mniejszą lub większą częstotliwością przemieszcza się od jednego stanu psychicznego do drugiego. W innych stanach zaś dominują już inne cechy jego charakteru. Wśród tych cech część z nich będzie taka, że może psuć lub nawet niweczyć wizerunek, jaki udaje się jemu wytworzyć w stanie pewności siebie.

Ogólnie mówiąc, Wilgotne Powietrze może mieć duży potencjał w politykowaniu. I to zarówno wtedy kiedy ma ono coś wspólnego z typową polityką, jak i wtedy, kiedy prowadzi jakąś politykę, związaną z różnymi życiowymi lub zawodowymi sprawami. Oprócz tego może sprawdzić się w takich rolach jak:

  • mówca,
  • prezenter, szczególnie wtedy, kiedy będzie to wymagało fachowości i dużej znajomości tematu, np. jako kucharz, tzw. złota rączka itp.
  • różnego rodzaju showman, np. muzyk, aktor, kabareciarz...,
  • różnego rodzaju artysta,
  • różnego rodzaju ekspert, np. od spraw politycznych, ekonomicznych, gospodarczych, społecznych itd.
  • itp.

Z tego wynika, że stan pewności siebie daje Wilgotnemu Powietrzu to „coś”, co czyni je szczególnym, wyróżniającym się i przykuwającym uwagę innych. Co sprawia, że jego dążenie do perfekcji nie tylko staje się, dobrym rzemiosłem i wyspecjalizowaniem, ale staje się czymś jedynym w swoim rodzaju.

Zatem stan pewności siebie może przynieść Wilgotnemu Powietrzu wiele korzyści. Jednak nie będzie zawsze tak, że z tym stanem wiążą się dla niego jedynie same korzyści. Jeśli Wilgotne Powietrze za bardzo zagłębi się w ten stan, to będzie po prostu zbyt pewne siebie. I będzie wtedy między innymi, uważać się za bardziej wartościowego niż jest w rzeczywistości. To z kolei może spowodować np. to, że w mimo swojej perfekcji, będzie ono za bardzo zrażać do siebie innych, a nawet trudno będzie na dłuższą metę z nim wytrzymać.

Konkretnie zaś mówiąc, Wilgotne Powietrze może wtedy:

  • stać się nadmiernie krytyczne i mało wyrozumiałe;
  • uważać, że ma większe prawa od innych;
  • uważać, że więcej mu się należy i na więcej zasługuje niż inni;
  • uważać, że zasługuje i powinno być ono szczególne traktowane;
  • itp.

Nadmiar pewności siebie może też objawiać się na inne sposoby. Jednym z nich jest nadużywanie swojej pozycji do bawienia się czyimś kosztem. Przykładowo, jeśli Wilgotne Powietrze będzie szefem, czy w ogóle będzie pełniło jakieś kierownicze stanowisko lub miało jakąś uprzywilejowaną pozycję np. z racji większego doświadczenia, większego stażu pracy, to wtedy może dla zabawy robić różne nieprzyjemne dla kogoś rzeczy. Np. osobom młodszym będzie dawać zadania wymagające bardzo dużego doświadczenia i wiedzy; osobom starszym dawać zadania wymagające zbyt dużego dla nich wysiłku fizycznego lub intelektualnego; i w ogóle może obarczać kogoś nadmierną ilością pracy, dawać zadania, którym trudno będzie komuś sprostać i podołać.

Przy nadmiarze pewności siebie u Wilgotnego Powietrza szczególnie utrudnione życie mogą mieć osoby, których nie będzie ono darzyło sympatią czy takie, których po prostu nie będzie lubiło z różnych powodów. Wtedy jest taka tendencja w jego zachowaniu, że stara się ono sobie i innym w mądry i rzeczowy sposób uzasadnić swoją antypatię do kogoś. A najchętniej to stara się wykazać to, że ktoś nie zasługuje na lubienie go i niejako jest sam sobie winien. Wilgotne Powietrze więc w takim wypadku będzie dawać lub wrabiać kogoś, kogo nie lubi, w szczególnie trudne zadania. Potrafi też przy tym, w żaden sposób nie pomagać i nie ułatwiać komuś wykonania owych trudnych zadań. Żeby było ciekawiej, potrafi być też przy tym dla tego kogoś bardzo miły. Oczywiście jest wtedy miły fałszywie, gdyż komuś, kogo nie lubi, może w duchu życzyć np. wszystkiego najgorszego.

Przy tym wszystkim Wilgotne Powietrze również obserwuje swoją „ofiarę”. Obserwuje albo z ukrycia, albo ukradkiem, lub jak to się mówi – „kątem oka”. Robi tak, jeśli jest oczywiście taka możliwość. Jeżeli zaś nie ma takiej możliwości i w żaden sposób nie może prowadzić obserwacji, to będzie się starać od czasu do czasu sprawdzać, jak się jego „ofiara” męczy, jakie robi postępy i jakie popełnia błędy? Trudno się nie domyśleć, że w takiej sytuacji „ofiara” Wilgotnego Powietrza, będzie popełniać bardzo dużo błędów i będzie robić bardzo małe postępy, jeśli w ogóle będzie jakieś postępy robić. Wilgotne Powietrze oczywiście wszystkie niedociągnięcia skrzętnie wychwyci. I wtedy mając listę czyichś niedociągnięć, błędów i wypaczeń, może z powodzeniem wykorzystywać swoją najgroźniejszą broń, którą jest oczywiście krytykanctwo. Dzięki tej broni, będzie mogło wykazać, że ktoś, kogo ono nie lubi, jest rzeczywiście „ofiarą”.

Wilgotne Powietrze w podobny sposób może wykorzystywać swoją przewagę intelektualną, którą może nadużywać w pracy, w rodzinie, szkole, wojsku i w ogóle w życiu. Jeszcze innym przykładem jest sytuacja, kiedy starsi przedstawiciele tego typu nadużywają swojej przewagi intelektualnej wobec młodszych od siebie, mniej zdolnych, posiadających mniejszą wiedzę, mających mniejsze doświadczenie itp.