Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies).

STRONA DOMOWA > Mandala Charakterów > Kwadrat 1 > Wilgotne Powietrze > Stan świadomości

Stan świadomości Wilgotnego Powietrza

Data utworzenia: 19:03, 07-12-2013

Stan świadomości Wilgotnego Powietrza

Mandala charakterów - stan świadomości Wilgotnego Powietrza, wersja 1.10

Opisywanie typu charakteru – Wilgotne Powietrze zacznijmy może od ujęcia symbolicznego.

Na naszej mandali charakterów w miejscu gdzie jest zaznaczony punkt „Wilgotne Powietrze”, występuje po prostu żywioł powietrza. Miejsce to również znajduje się niedaleko granicy z żywiołem wody, dlatego powietrze w tym rejonie mandali jest wilgotne. W sumie można więc powiedzieć, że mamy w tym miejscu Wilgotne Powietrze, czyli typ charakteru, o którym teraz mówimy.

Jednak miejsce to nie mówi nam wszystkiego o tym typie charakteru. Mówi ono nam przede wszystkim o tym, jak wygląda jego stan świadomości?

Co to właściwie oznacza?

Bardzo prosto można powiedzieć, że ten typ potrafi bardzo dobrze świadomie funkcjonować w sytuacjach i miejscach gdzie występuje wilgotne powietrze. Tam daje sobie dobrze radę w życiu.

Zanim przejdę do opisu, jak konkretnie może zachowywać się ten typ, spróbujmy jeszcze w sensie przenośnym wyobrazić sobie, jak to jest być i czuć się typem charakteru Wilgotne Powietrze?

Wyobraźmy sobie więc, że znajdujemy się w miejscu, gdzie jest deszczowa pogoda. Jesteśmy wtedy narażeni na to, że będziemy mokrzy od deszczu. Dodatkowo, jeśli wtedy będzie wiał wiatr, to będzie on nas nieprzyjemnie ochładzał. Jeśli zaś wiatr będzie silny, będzie nas smagał kroplami deszczu i będzie utrudniał chronienie się przed spadającymi na nas kroplami wody. Sytuacja ta będzie jeszcze bardziej nieprzyjemna, jeśli deszcz nas zaskoczy, nie będziemy na niego w żaden sposób przygotowani i trudno nam będzie się jakoś przed nim schronić. Deszcz poza tym może być jeszcze długi i monotonny, co będzie wystawiało naszą cierpliwość, wytrwałość i wytrzymałość na dużą próbę.

Deszcz może również być przyjemny lub w miarę przyjemny, albo po prostu obojętny. Jakiś lekki deszczyk może sobie padać i specjalnie nie będzie to nikomu wadzić. No, chyba że będzie on długi i monotonny, wówczas może być bardzo nudno, szaro i banalnie. Tym bardziej, jeśli nie będzie wiadomo, kiedy deszcz się skończy? A jak nie wiadomo, kiedy się deszcz się skończy, to taka sytuacja będzie nieciekawa, niezajmująca, apatyczna, nużąca, męcząca i irytująca.

Jeśli chodzi o wilgoć w powietrzu, to możemy mieć jeszcze do czynienia z mżawkami i mgłą. One w zasadzie aż tak bardzo nie przeszkadzają, gdyż mamy do czynienia jedynie z małymi kropelkami wody. Mżawka np. świetnie nawadnia pola i ogrody, gdyż wtedy z reguły niebo jest zachmurzone i woda za szybko nie odparowuje, dzięki czemu bardzo dużo z tego, co spadnie na ziemię, wsiąka w glebę i osiada na roślinach. Mgła z kolei jest też pożyteczna, ale czasami może nam utrudniać życie, np. wtedy kiedy jest gęsta i znacznie zmniejsza widoczność na drodze.

Takie warunki pogodowe jak powyżej i to jak się w tym czasie czujemy i co przeżywamy, może nam dać pojęcie, jak odbiera świat zewnętrzny typ charakteru, jakim jest Wilgotne Powietrze?

Odbiera on tak świat właściwie już od samego początku, od kiedy pojawi się na tym świecie. Potem poprzez dzieciństwo, młodość i dorosłość otoczenie wokół niego, jest przez niego przede wszystkim odczuwane tak, jak można się czuć w otoczeniu wilgotnego powietrza. Jeśli zaś tak odbiera on świat dookoła, wówczas musi się on nauczyć jakoś w tym świecie funkcjonować.

Podsumowując powyższe, jeśli przejdziemy do różnych sytuacji z życia, to podobne do wilgotnego powietrza mogą być np.:

  • Sytuacje, które są dla niego jak długo i monotonnie padający deszcz, wówczas może to być nudne, depresyjne i irytujące.
  • Sytuacje, które są jak gwałtowne ulewy, ze smagającymi zimnymi podmuchami wiatru, a nawet gwałtownymi burzami. To może przypominać takie okoliczności, kiedy trzeba działać w nieprzyjemnych warunkach, kiedy trzeba się zaprzeć, być twardym, żeby przetrzymać trudny czas.
  • Sytuacje, kiedy mogą być jak gęste mgły. To będą takie okoliczności, kiedy będzie się zagubionym i zdezorientowanym.
  • itp.

Sytuacje tego typu jak powyższe wymagają odpowiedniego nastawienie psychicznego, żeby można było je przetrzymać. Jeszcze lepiej, jeśli wcześniej takie okoliczności uda nam się przewidzieć i jesteśmy do nich już zawczasu należycie i porządnie przygotowani.

Taki stan bycia gotowym na różne sytuacje, które mogą być nieprzyjemne i wymagają wytrzymałości, jest bardzo pożyteczny, gdyż dzięki niemu będzie można uniknąć różnych przykrych i niemile zaskakujących sytuacji. Z drugiej strony jednak dla osoby, która przebywa w takim stanie bycia gotowości na różne nieprzyjemne zdarzenia, które prawdopodobnie mogą się wydarzyć, na dłuższą metę będzie męczący, irytujący i drażniący.

I to są pierwsze bardzo charakterystyczne cechy typu Wilgotne Powietrze, czyli z jednej strony zdolność do przygotowania się na różne życiowe sytuacje, a z drugiej strony stan ciągłej podskórnej irytacji. Ta irytacja objawia się na różne sposoby. Czasami będzie to okazywanie rozdrażnienia i zdenerwowania. Wtedy, ni stąd ni zowąd, Wilgotne Powietrze może zacząć się z nas w niemiły sposób naigrawać lub być wobec nas bardzo krytyczne. Od czasu do czasu będzie to nawet swego rodzaju wybuch irytacji i wtedy może ono nas np. w niemiły sposób przedrzeźniać lub ranić słowami. Jeśli zaś nie może okazać swojej irytacji, to może wyjść na jakiś czas i dać wybuchnąć swojej irytacji tam gdzie nie będą tego widziały osoby, przy których z różnych względów nie może okazać swojej irytacji. Osobami takimi może być np. szef w pracy, czy różne ważne dla niego osoby, wobec których zależy mu na utrzymaniu dobrej opinii o sobie. Irytację zaś, którą wcześniej musiał wstrzymywać i dusić w sobie, odreaguje później sobie na kimś, kogo nie musi tak bardzo szanować i respektować.

Najczęściej towarzysząca Wilgotnemu Powietrzu podskórna irytacja objawia się w postaci nadmiernego krytycyzmu i malkontenctwa. Taki krytycyzm daje ujście różnym emocjom, jakie targają tym typem. Jednak nie tylko o ulżenie sobie tutaj chodzi. Krytycyzm dla Wilgotnego Powietrza jest pewnego rodzaju sztuką i pełni on wiele różnych funkcji.

Jak powiedzieliśmy wyżej, ten typ stara się zawczasu przewidzieć, kiedy i gdzie może się znaleźć w irytującej sytuacji, czyli mówiąc w przenośni stara się przewidzieć, kiedy i gdzie znajdzie się w sytuacji, kiedy będzie na niego padał deszcz, czy też ogólnie mówiąc stara się przewidzieć sytuacje, w których będzie otoczony wilgotnym powietrzem. Wówczas, żeby uniknąć niemiłych skutków takich sytuacji, stara się temu przeciwdziałać lub się do tego odpowiednio wcześniej przygotować. I robi to, między innymi za pomocą krytycyzmu. Ma jakby nadzieję, że to go uchroni przed zbliżającą się prawdopodobnie nieprzyjemną sytuacją. Jednak, jak to w życiu bywa, od czasu do czasu zdarzają się nieprzyjemne sytuacje i trudno jest sprawić, żeby to, co niepożądane zawsze nas omijało. Jest tak, chociażby dlatego, że nie wszystko w życiu zależy tylko od nas i nie na wszystko mamy wpływ. Nad wszystkim też nie możemy panować i wszystkim kierować. Wilgotne Powietrze jednak, kiedy przydarza mu się coś nieprzyjemnego, mimo tego, że starało się tego uniknąć, często reaguje kolejną falą irytacji, narzekania i malkontenctwa.

Taką irytację u tego typu wywołuje między innymi fakt, że mimo tego, że wcześniej coś skrytykował, to znowu mu się to coś niemiłego przydarzyło! A przecież jeśli coś wcześniej skrytykował i na coś narzekał, to więcej się to nie powinno powtórzyć. Jednak ludzie, nie wiedzieć czemu, niestety tego od razu do siebie nie przyjmują i trzeba im to ciągle powtarzać!

Wilgotne Powietrze jest tym rozgoryczone, że ciągle w kółko musi coś ludziom uświadamiać. Jednak robi to wciąż wytrwale, gdyż jest przecież wewnętrzne przekonane, że dzięki temu będzie można uniknąć wielu przykrych i niemile zaskakujących sytuacji.

I tak to się właściwie toczy, często przez większość życia tego typu (a czasami przez całe życie). Falowo przechodzi od krytycyzmu do narzekania. Otoczenie jest więc dla niego faktycznie takim nieprzyjemnie zaskakującym go deszczem. Wilgotne Powietrze zaś musi niejako ciągle nosić ze sobą taki „psychiczny parasol”, który może je uchronić przed ewentualnymi nieprzyjemnościami. Tym psychicznym parasolem będzie dla niego między innymi ocenianie, osądzanie i przewidywanie, kiedy mogą się zdarzyć jakieś nieprzyjemne sytuacje. A potem za pomocą krytyki, narzekania i malkontenctwa Wilgotne Powietrze stara się tych sytuacji unikać.

„Ocenianie” i „przewidywanie” to kolejne specyficzne cechy tego typu. Te cechy wiążą się z kolei z osądzaniem. Słowo „OSĄDZANIE” zostało umieszczone się na naszej mandali (w prawym górnym rogu na otaczającej mandalę ramce) i jest ono najbardziej znamienne dla dwóch typów charakteru, jakimi są Mokra Woda oraz omawiane teraz Wilgotne Powietrze.

Słowo „przewidywanie” wiąże się z kolei z intuicją. Słowo „intuicja” na naszej mandali znajduje się na górze naszej mandali i swoim zasięgiem obejmuje następujące typy charakteru: Gorące Powietrze, Powietrze oraz Wilgotne Powietrze.

Wilgotne Powietrze więc jest typem łączącym ze sobą osądzanie z intuicją. Te dwie zdolności w zasadniczy sposób odróżniają ten typ charakteru spośród innych.

Znamienna dla tego typu jest też irytacja, o której przed chwilą wspomnieliśmy. Irytacja jest jednak cechą, która nie zawsze może być okazywana. Życie wśród ludzi wymusza na nas to, że często musimy być dla innych mili, przyjaźni, uprzejmi, gotowi do współpracy itp. Irytacja nie może być więc okazywana w bardzo wielu sytuacjach, jakie występują w życiu. W takim razie jak Wilgotne Powietrze radzi sobie, jeśli ma ono w sobie irytację, a nie może jej okazywać? Jednym z rozwiązań w tego problemu jest to, że irytacja przeradza się u niego w ukryty gniew. Ukryty gniew zaś może objawiać się:

  • różnego rodzaju krytyką;
  • różnego rodzaju poradami dawanymi innym, które też w sumie będą ukrytą krytyką;
  • ocenianiem czyjegoś postępowania;
  • itp.

Gniew więc Wilgotne Powietrze może wyrażać w sposób otwarty lub ukryty, zależnie od sytuacji i od tego, na jakie wyrażanie gniewu będzie mogło sobie w danej chwili pozwolić.

Gniew w sumie jest bardzo ciekawą emocją. Na pierwszy rzut oka, kojarzy on się z takimi czynnikami jak: irytacja, rozdrażnienie, zdenerwowanie, złość, wściekłość itp. Poprzez te czynniki gniew znajduje swoje ujście. Oprócz tego jednak gniew może przejawiać się na inne sposoby.

U Wilgotnego Powietrza emocje związane z gniewem mogą przejawiać się również w ten sposób, że łączą się one z intuicją i osądzaniem. (Słowa „intuicja” i „osądzanie” znajdują się w tym miejscu mandali, gdzie jest Wilgotne Powietrze i można je znaleźć na ramkach otaczających mandalę). Dzięki wpływowi „intuicji” i „osądzania” gniew Wilgotnego Powietrza może znaleźć ujście w skłonnościach do wykonywania różnych zajęć artystycznych i rzemieślniczych. Z czasem skłonności te przeradzają się w swego rodzaju sztukę, która polega na tym, że Wilgotne Powietrze wznosi się na coraz wyższy poziom w wykonywaniu różnych czynności, które lubi lub które są dla niego ważne. Najbardziej ulubione i ważne wg niego czynności są przez niego udoskonalane tak, że wykonuje je lepiej niż inni i a nawet może być w wykonywaniu ich perfekcyjny i bezbłędny. Takie poczucie perfekcyjności i bezbłędności przynosi mu i satysfakcję i łagodzi jego ukryte emocje gniewu. Ogólnie więc można powiedzieć, że wykonywanie czegoś bardzo dobrze koi nerwy Wilgotnego Powietrza, szczególnie wtedy, kiedy robi coś na tak wysokim poziomie, że nikt lub prawie nikt, nie potrafi mu dorównać.

Robienie czegoś lepiej od innych wiąże się jednak z wieloma problemami. Jednym z tych problemów jest to, że nie każdy zauważa, że Wilgotne Powietrze wykonuje coś lepiej od innych lub nawet w ogóle jest w czymś najlepsze. Oprócz tego wielu ludzi może zauważać, że jest ono w czymś najlepsze, ale nie będzie uważać, że robienie przez Wilgotne Powietrze czegoś bardzo dobrze, jest aż tak wielkim osiągnięciem, albo że jest aż tak bardzo potrzebne lub istotne. Istotne i potrzebne np. podczas pracy, podczas zajmowania się jakimś hobby i w ogóle w życiu. Dalej wykonywać można coś na wiele sposobów i nie każdy będzie uważał za właściwy ten sposób wykonywania czegoś, w którym akurat wyspecjalizowało się Wilgotne Powietrze.

Wilgotne Powietrze musi się więc borykać z różnymi punktami widzenia, jakie mają inni ludzie. Wielorakość punktów widzenia może być dla niego bardzo irytująca, gdyż Wilgotne Powietrze często uważa, że jedyny, właściwy i prawidłowy punkt widzenia należy jedynie do niego. Dzięki właściwemu i odpowiedniemu wg niego punktowi widzenia Wilgotne Powietrze wie, co i jak należy w życiu robić? A jak wiadomo, co i jak należy robić, to wiadomo też jak wszystko zaplanować? Wiedza o tym, co i jak należy robić i jak planować sprawia, że z jednej strony świat i życie Wilgotnego Powietrza jest bardzo poukładane i uporządkowane. Z drugiej strony jednak wszystko, co odbiega od tego poukładanego i uporządkowanego świata może wywołać u niego irytację i niezadowolenie.

W życiu Wilgotnego Powietrza występują więc różne irytujące czynniki. Jest ich bardzo wiele i mogą się one różnić w przypadku każdego poszczególnego przedstawiciela tego typu. Myślę, że warto byłoby w tym miejscu powiedzieć coś bardziej konkretnego o tym, jak w życiu mogą się przedstawiać te irytujące czynniki? Będą to więc np.:

  • Obecność innych ludzi. A właściwie obecność innych ludzi, która nie jest w żaden sposób kontrolowana lub nie podlega jakimś określonym prawom, lub zwyczajom.
    Jeśli ludzie zachowują się w określony i przewidywalny sposób wówczas jest to znacznie mniej irytujące. Innymi słowy, Wilgotne Powietrze lubi, kiedy ludzie wokół niego są odpowiedni. Tzn. pośród wielu różnych cech, powinni wiedzieć, co, kiedy i jak należy robić, co należy do ich obowiązków, powinni wiedzieć, jak należy się zachowywać itp. Ogólnie mówiąc, jak inni wiedzą, „co do nich należy”, to życie, praca, robota... lepiej się układają, wszystko przebiega sprawniej i jest mniej niepotrzebnej irytacji.
  • Zgodność z tym, co Wilgotne Powietrze lubi i uważa za słuszne.
    Dobrze jest wtedy, kiedy inni popierają i podzielają jego preferencje albo jeśli są im podporządkowani. Wtedy jest łatwiej uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek.
  • Przestrzeganie określonych reguł i praw.
    Kiedy inni przestrzegają słusznych według Wilgotnego Powietrza reguł i praw, to wtedy jest łatwiej z innymi cokolwiek robić. Jak to się mówi – wiadomo, z czym ma się do czynienia. Dzięki temu będzie można uniknąć też niepotrzebnego rozdrażnienia i zdenerwowania, ponieważ wszystko będzie określone, uporządkowane i przewidywalne.
  • Unikanie niepotrzebnego tłoku i zamieszania.
    Np. dobrze będzie, jeśli zbyt wiele osób naraz nie będzie miało dostępu do tego, co się robi, ponieważ wtedy można utrzymać większy porządek. Będzie można również sprawniej, dokładniej i szybciej coś wykonać. Wówczas też unika się niepotrzebnych frustracji i można być z siebie bardziej zadowolonym.
  • Odpowiednie selekcjonowanie osób do kontaktu i współpracy.
    Jeśli już jakaś nowa osoba ma mieć dostęp do przebywania lub współpracowania z Wilgotnym Powietrzem, to powinna ona być najpierw sprawdzona, czy się do tego w ogóle nadaje? Najlepiej, jeśli będzie odpowiednio przetestowana. Dzięki temu będzie można uniknąć niemiłych niespodzianek, jakie mogą wyniknąć z borykania się z kimś nieodpowiednim.
  • Odpowiednie nastawienie innych osób w stosunku do Wilgotnego Powietrza.
    Lepiej jest, jeśli różne osoby nie wtrącają się bez uzasadnienia i odpowiedniej potrzeby do tego, co robi Wilgotne Powietrze? A tak właściwie to, dobrze jest, jeśli przedstawiciel tego typu będzie robił coś sam, wtedy bowiem najłatwiej jest mu dobrać sobie odpowiednie zasady, prawa oraz stworzyć odpowiednie warunki do pracy i do działania. Nie znaczy to jednak, że Wilgotne Powietrze woli unikać kontaktów. Jest wręcz przeciwnie, gdyż często nie ma ono nic przeciwko temu, żeby inni patrzyli na to, co ono robi, lub też obserwowali go oraz śledzili jego osiągnięcia i postępy. Oprócz patrzenia i obserwowania inni mogą też wyrażać swój podziw i zachwycać się tym, co ono robi i w jaki sposób coś robi? Jednak wyrażany podziw i zachwyt również powinny być odpowiednie, gdyż nieodpowiednie wyrażanie Wilgotnemu Powietrzu podziwu i zachwytu też może go denerwować. Dlatego wyrażanie to powinno być szczere, autentyczne i nienastawione na jakiś zysk czy profit. A to, czy okazywanie przez innych podziwu i uznania faktycznie takie jest, ocenia samo Wilgotne Powietrze, dobrze byłoby więc wcześniej wiedzieć, jaki jego osąd i pogląd w tym zakresie.
  • Regulowanie krytyki na swój temat.
    Dobrze jest też, żeby inni go nie krytykowali. Co prawda Wilgotne Powietrze samo chętnie krytykuje innych, ale jest niechętne temu, żeby inni go krytykowali. No chyba, że samo uzna, że potrzebuje krytyki i samo będzie o to prosić.
  • itd.